Kurzajka albo brodawka to wirusowa zmiana skórna. Powoduje ją wirus brodawczaka ludzkiego HPV (human papilloma virus). Z brodawką w swoim życiu spotkał się niemal każdy z nas – wirus ten jest tak powszechny, że nawet co dziesiąta osoba na świecie może obecnie być nim zarażona. Nie ma specjalnie reguł, które mogłyby określać, kto i kiedy zaraża się HPV, choć – jak pokazują statystyki – o wiele bardziej narażone są na jego obecność w organizmie dzieci. Ryzyko wzrasta też w przypadku osób z nadszarpniętym układem odpornościowym; atopowe zapalenie skóry, AIDS czy chłoniak często idą w parze z występowaniem brodawczaka ludzkiego.

Podział brodawek może przebiegać dychotomicznie – rozróżnia się wtedy brodawki pospolite i płaskie.

Te pierwsze to niezapalne stany, w których pojawiają się na ciele zrogowaciałe grudki. Mają kolor skóry bądź ciemnożółty, brunatny i nieregularną powierzchnię. Średnica może dochodzić nawet do 10 mm. Występują na palcach rąk, na wałach paznokciowych lub pod paznokciami.

Brodawki płaskie z kolei nie odróżniają się kolorem od skóry, mają do kilku milimetrów średnicy. Zwie się je często brodawkami młodocianych (verrucae juveniles), ponieważ to właśnie młodzież i dzieci są na nie najbardziej narażone. Wiążą się one niejednokrotnie z tzw. objawem Koebnera (zwykłe drobne zadrapanie powoduje po pewnym czasie zmiany łuszczycowe). Często brodawki młodocianych ustępują samoistnie.

Według niektórych klasyfikacji przyjmuje się jeszcze kilka innych, specyficznych rodzajów kurzajek:

Brodawka stóp – bardzo często spotykana, występuje na podeszwach stóp (na pięcie, na paluchach), wielkość dochodzi do 2 cm. Kurzajki na stopach mogą być rozsiane i głębokie albo powierzchniowe i skupione w jednym miejscu na skórze. Te pierwsze są dość nieprzyjemne, mogą powodować utrudnienia w chodzeniu.

Brodawka przejściowa – to taka kurzajka, która przypomina zarazem pospolitą i płaską brodawkę.

Brodawki weneryczne (brodawki płciowe, kłykciny kończyste) – wirus przekazywany jest drogą płciową. Są o tyle groźne, że około połowa przypadków zarażeń przebiega bez objawów. U kobiet mogą się takie brodawki pojawić w okolicach krocza, odbytu, warg sromowych; u mężczyzn na napletku. Ważna jest tutaj oczywiście profilaktyka, a więc stosowanie prezerwatyw, szczepienia przeciw HPV. Nie mniej istotne są regularne wizyty kontrolne u specjalistów. W przypadku zdiagnozowanych brodawek wenerycznych leczy się je za pomocą maści, kremów, w skrajnych przypadkach chirurgicznie.

Dysplazja Lewandowsky'ego-Lutza – genetyczna choroba skórna. Szczepienia niestety na nic się tu zdadzą, bo wirus mutuje w organizmie. Najczęściej wykwity dotyczą rąk i czoła. Mogą przyczyniać się do zmian rakowych.

Prócz wspomnianej szczepionki, warto zawsze mieć na uwadze podstawowe zasady higieny. W miejscach publicznych, wszędzie tam, gdzie przebywają skupiska ludzi, na basenach, w saunach pamiętać należy o dokładnym umyciu się, noszeniu klapek, korzystaniu tylko i wyłącznie ze swojego ręcznika.

Istnieje wiele sposobów na walkę z kurzajkami. Na rynku dostępnych jest mnóstwo kremów, żeli, płynów na brodawki dostępnych bez recepty. Jeśli jednak taka forma leczenia nie przynosi pożądanych skutków – należy udać się do lekarza. Być może przydatna okaże się krioterapia lub, jeśli i to nie sprawdzi się – chirurgiczne usunięcie brodawki.