Choroba Meniere'a charakteryzuje się okresowyim gromadzeniem płynu w obrębie błędnika ucha wewnętrznego, wskutek czego dochodzi do upośledzenia słuchu i zaburzeń zmysłu równowagi. W 1861 r. została opisana przez francuskiego lekarza Prospera Meniere'a. Jej przyczyna nie jest znana. W Polsce występuje u l osoby na 1000.

OBJAWY
Objawy, nawet bardzo silne, mogą pojawiać się i i trwać kilka godzin. Należą do nich:
• zawroty głowy z uczuciem wirowania lub opad
• uczucie pełności w czaszce;
• nudności i wymioty;
• utrata słuchu i szumy w uszach, początkowo ko podczas ataków choroby, a następnie utrzymujące się też między atakami;
• w niektórych przypadkach - zez;
• w niektórych przypadkach - potliwość, palpitacje (kołatanie serca), pobudzenie lub biegunka.

CZAS TRWANIA
Napady choroby trwają od kilku minut do 24 goi Okresy pomiędzy atakami mają zmienną długość kilku dni do wielu lat.

LECZENIE
Jeśli sądzisz, że masz chorobę Meniere'a, skonsultuj z lekarzem.

Co może zrobić lekarz
• Przeprowadzić badanie neurologiczne, okulisty i laryngologiczne.
• Przepisać leki zmniejszające liczbę i nasilenie r dów (tj.leki przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, okresowo steroidy).
• Zaproponować używanie urządzenia maskują szum w uszach lub aparatu słuchowego.
• W poważnych przypadkach, kiedy leczenie nie skuteczne, w celu osłabienia zawrotów głowy li może zasugerować wstrzyknięcie gentamycyny wnętrza jamy bębenkowej, operację odbarczającą błędnik lub usunięcie nerwu przedsionkowego

Co możesz zrobić sam
Możesz zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąp ataku choroby, unikając stresu i ograniczając spożycie soli, kofeiny i alkoholu, czyli substancji, które wpływ na zawartość wody w organizmie. W razie napadu choroby staraj się odpoczywać i w miarę możliwości pozostawać bez ruchu.

Terapie alternatywne
Istnieją dowody kliniczne, że lek homeopatyczny Vertigoheel pozwala zmniejszyć zawroty głowy w chorobie Meniere'a. Nudności łagodzi herbata z korzenia imbiru. Niektóre badania kliniczne wykazały, że wyciąg z miłorzęby dwuklapowego (Ginkgo biloba) i niacyna (witamina PP) są skuteczne w terapii szumów usznych. Powinno się je przyjmować pod nadzorem lekarza, ponieważ mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami lub wywoływać objawy uboczne.

ROKOWANIE
Leczenie pomaga zmniejszyć nasilenie objawów, ale nie zabezpiecza przed atakami. Z czasem ataki mogą być rzadsze lub częstsze. Upośledzenie słuchu zwykle się nasila i może mieć charakter stały. Niekiedy występują zaburzenia równowagi o różnym nasileniu.